Sakrament bierzmowania udziela przyjmującemu daru samego Ducha Świętego, ściślej jednoczy z Chrystusem, udoskonala jego więź z Kościołem, udziela mu specjalnej mocy Ducha Świętego do szerzenia wiary, jej obrony słowem i czynem, a także do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do tego, by nigdy nie wstydził się Krzyża. Bierzmowanie wyciska w duszy niezniszczalny znak, „znamię”, pieczęć Ducha Świętego, która jest symbolem całkowitej przynależności do Chrystusa i trwałego oddania się na Jego służbę. Każdy ochrzczony może i powinien przyjąć ten sakrament, gdyż bez niego wtajemniczenie chrześcijańskie pozostaje niedopełnione.
Właściwym miejscem przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest parafia zamieszkania, a nie parafia, na terenie której znajduje się szkoła. Obrzęd bierzmowania zazwyczaj odbywa się raz w roku, w terminie wyznaczonym przez Biskupa.
Dokumenty potrzebne do bierzmowania:
- świadectwo chrztu świętego (z parafii, w której odbył się chrzest);
- zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej lub ostatnie świadectwo katechizacji.
Kandydat do bierzmowania:
- uczestniczy we Mszy Św. w każdą niedzielę i nakazane święta kościelne;
- regularnie przystępuje do spowiedzi świętej;
- uczestniczy w nabożeństwach okresowych (np. Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale w Wielkim Poście; Nabożeństwa Majowe; Nabożeństwa Czerwcowe; Różaniec w październiku);
- uczestniczy w rekolekcjach adwentowych i wielkopostnych;
- systematycznie uczestniczy w katechezie szkolnej;
- systematycznie bierze udział w spotkaniach formacyjnych będących bezpośrednim przygotowaniem do liturgii Sakramentu Bierzmowania w parafii.
Bierzmowanemu powinien towarzyszyć świadek, który ma troszczyć się, ażeby bierzmowany postępował jako prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem.
Kto może być świadkiem bierzmowania? (według Instrukcji Komisji Episkopatu Polski)
- rodzic chrzestny (o ile w dalszym ciągu jest wierzącym i praktykującym katolikiem) – w celu wyraźnego zaznaczenia jedności sakramentów chrztu i bierzmowania;
- jeśli to nie jest możliwe, świadkiem może być osoba, która już przyjęła wszystkie sakramenty inicjacji chrześcijańskiej (chrzest, bierzmowanie, Eucharystię), ukończyła 16. rok życia oraz jest wierzącym i praktykującym katolikiem;
- jeśli świadek bierzmowania nie jest znany proboszczowi, powinien przedstawić zaświadczenie z parafii swojego zamieszkania o braku przeciwwskazań do pełnienia funkcji świadka bierzmowania
Kto nie może być świadkiem bierzmowania?
- biologiczni rodzice bierzmowanego;
- osoby żyjące w grzechu ciężkim;
- osoby rozwiedzione, które zawarły ponowny związek cywilny;
- młodzież nieuczęszczająca na katechezę.
Uroczystość bierzmowania świadek – tak jak kandydat – powinien przeżywać w stanie łaski uświęcającej i razem z bierzmowanym przystąpić do Komunii Świętej. Podczas udzielania sakramentu bierzmowania świadek kładzie prawą rękę na prawym ramieniu bierzmowanego.
Kryterium wyboru imienia do bierzmowania nie powinno być związane z jego atrakcyjnością, ale pięknem życia tego, kogo wybiera się za patrona. Przystępujący do sakramentu bierzmowania pozostawiając imię chrzcielne lub przyjmując nowe, powinni zapoznać się z życiorysem swojego patrona, uświadamiając sobie jego przymioty, które chcieliby naśladować w życiu.
